آيا ما خود را براي ظهور آماده كرده ايم؟

به ادامه ي مطلب مراجعه كنيد!

ادامه نوشته

دانلود آهنگ بشتاب ای منجی عالم از علی فانی

برای دانلود به ادامه مطلب مراجعه کنید

 

 

ادامه نوشته

ضرورت شناخت امام

در مکیال المکارم می خوانیم:

وجوب شناخت

شناختن امام زمان صلوات‌اللَّه علیه واجب است
ایمان بدون شناخت امام زمان تحقق نمی‌پذیرد؛ بر این مطلب هم دلیلی عقلی هست و هم دلیل نقلی .

1 - دلیل عقلی‌

علّتها و فلسفه‌هایی که برای ضرورت و لزوم وجود پیامبر گفته‌اند ، همان علّتها برای ضرورت وجود جانشین و وصیّ پیغمبر نیز صادق است ، که پس از وفات آن حضرت لازم است بوده باشد تا مردم به جانشین پیغمبر در شئون مختلف زندگی خود مراجعه کنند ، همانگونه که به پیغمبر مراجعه می‌کردند ، پس بر خداوند متعال واجب است که او را نصب فرماید ، و بر مردم نیز واجب است آن امام را بشناسند ، زیرا که پیروی کردن بدون معرفت و شناخت امکان ندارد . 
اگر کسی اشکال کند که : علّت برانگیختن پیغمبر با این مورد فرق می‌کند ، زیرا که مردم در امور معاش و شئون زندگی مادی و جنبه‌های اخروی و امور مربوط به معاد ، به پیغمبر نیازمندند تا از جانب خداوند قانونی برای آنان بیاورد و مطابق آن عمل نمایند ، و چون پیغمبر آنچه مورد نیاز مردم است را برای آنان آورد و قواعد و احکامی برایشان بیان فرمود و مردم آنها را شناختند و عمل کردند دیگر نیاز برطرف می‌شود ، و برای بیان و آموزش قواعد و احکام دین وجود علماء و کتابهای مربوطه بسنده است ، پس وجود وصیّ و جانشین پیغمبر لازم نیست! . 
در جواب می‌گوییم : این اشکال به چند جهت نادرست است : 
اول
پیغمبر قواعد را به طور کلّی بیان فرموده و دستورات دین را به مقدار مورد نیاز عموم در آن زمان تشریح کرده است ، و این مطلب برای کسانی که به احادیث پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم مراجعه کنند واضح است ، بنابراین احتیاج مردم با آن مقدار از بیان برطرف نشده بلکه پاره‌ای از مسائل حتی بر علما و دانشمندان بزرگ پوشیده می‌ماند - تا چه رسد به دیگران - پس افراد بشر از وجود امام و پیشوای معصوم ناگزیر هستند تا به او مراجعه کنند ، و مطالب مورد نیاز خویش را از او بیاموزند . 
البته تردیدی نیست که پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم تمام احکام و علوم را به وصیّ خود سپرده که پس از آن حضرت رهبری مردم را - از طرف خداوند - به عهده داشته است ، و هر امامی به امام بعد از خودش سپرده تا اینکه نوبت به امام زمان ما - عجل‌اللَّه تعالی فرجه - رسیده است . 
باری ، امامان احکامی الهی را که از پیغمبر گرفته‌اند برای مردم بیان می‌کنند و آنان را با مبانی و مفاهیم دین مقدس آشنا می‌سازند . 
همچنین تردیدی نیست که آن بیانگر احکام دین ، اگر معصوم نباشد ، مردم به گفته‌های او اطمینان و اعتماد نخواهند کرد و هدف از برگزیدن او تحقق نخواهد یافت . 
دوّم
افراد انسان به خاطر وضع طبیعی که دارند و با توجّه به هواها و خواسته‌های نفسانیشان ، در نزاع و کشمکش و اختلاف واقع می‌شوند ، این معنی را با وجدان احساس نموده و با چشم می‌بینیم ، لذا مقتضای لطف خداوند است که برای از میان رفتن هرگونه نزاع و اختلاف ، شخصی را تعیین نماید که حقایق و واقعیّتها را کاملاً بداند ، تا در هر زمان مردم به چنین شخصی رجوع کنند و در نزاعها و مرافعه‌ها از او کمک بگیرند ، و در نتیجه حقّ به حقدار برسد ، و عدالت الهی در میان مردم گسترش یابد . و آن شخص که خداوند او را برای رفع اختلاف و نزاع برگزیده ، همان « امام » است که مردم وظیفه دارند از او پیروی کنند و در شئون مختلف خود به او مراجعه و بر او اعتماد نمایند . 
اگر اشکال کنید که : امامان ما علیهم السلام در زمان حضورشان جزبر مبنای قواعد ظاهری حکم نمی‌کردند ، و به عبارت دیگر : آنان روی قواعدی که علما در زمان غیبتشان حکم می‌کنند حکم می‌کردند ، پس چگونه ادعا می‌شود که مقتضای لطف الهی تعیین و نصب امام است تا بر مبنای حقّ و واقعیّتها حکم کند ؟ . 
می‌گوییم : این روش به خاطر مانعی بود که از ناحیه مردم وجود داشت ، چنانکه مانع ظهور امام نیز از طرف مردم است ، پس در این صورت هیچ‌گونه اعتراضی بر آنان وارد نیست ، و به هیچ وجه نباید خیال کرد که این امر با لطف الهی متناقض است . دلیل بر این مدعی روایاتی است که از خود ایشان وارد شده و تصریح می‌کند که چنانچه ریاست و خلافت به طور کامل به آنان واگذار می‌شد و در تصرّفات ، دستشان باز می‌بود به حکم آل داوود حکم می‌کردند و احکام واقعی را برای مردم آشکار می‌ساختند . از جمله روایتی است که در اصول کافی ( 13 ) از ابوعبیده حذآء؛ آمده است : که حضرت ابوعبداللَّه صادق علیه السلام فرمود : ای ابوعبیده هرگاه قائم آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم بپاخیزد به حکم داوود و سلیمان علیهما السلام حکم می‌کند و از بیّنه و شاهد نخواهد پرسید . 
و در همان کتاب در ( 14 ) خبر صحیح از ابان منقول است که گفت از حضرت ابوعبداللَّه صادق علیه السلام شنیدم که می‌فرمود : دنیا تمام نخواهد شد تا اینکه مردی از تبار من ظهور نماید که به حکم آل داوود حکومت کند و از بیّنه و شاهد نپرسد؛ به هر موجودی حقّش را می‌دهد . 
و نیز در همان کتاب ( 15 ) به سندی صحیح از عمّار ساباطی آمده است که گفت : به حضرت امام صادق علیه السلام عرضه داشتم اگر حکومت به دست شما رسد چگونه حکم خواهید کرد ؟ فرمود : به حکم الهی و به حکم داوود ، پس هرگاه بر ما قضیّه‌ای پیش بیاید که حکم آن نزد ما حاضر نباشد ، روح القدس آن را به ما القاء خواهد کرد . 
و نیز به سند خود از جُعَید هَمْدانی از حضرت علی بن الحسین‌علیهما السلام روایت کرده است که گفت : از آن حضرت پرسیدم روی چه مبنایی حکم می‌فرمایید ؟ فرمود به حکم آل داوود ، و اگر کاری بر ما دشوار گردد ، روح‌القدس برایمان خواهد آورد ( 16 ) . 
می‌گویم : در بخش چهارم همین کتاب ، حرف « ح » مطالبی در این زمینه خواهد آمد؛ اِنْ شاء اللَّه تَعالی . 
سوم...

به ادامه ی مطلب مراجعه کنید

ادامه نوشته

رجعت در اعتقادات شیعه

از روایات معصومین علیهم السلام استفاده می‌شود اعتقاد به «رجعت» در مجموعه اعتقادات شیعه از مرتبه والایی برخوردار است؛ تا جایی که برخی از این احادیث، منکران رجعت را از دایره تشیّع خارج می‌داند. یکی از این روایات سخن ارزشمند امام صادق علیه السلام است که فرمود:«لَیْسَ مِنّا مَنْ لَمْ یُؤمِنْ بِکَرَتِنا …»⁽¹⁾
در روایتی دیگر نیز آن حضرت اعتقاد به رجعت را یکی از شرایط ایمان دانسته، فرموده‌اند:«مَنْ اَقَرَ بِسَبْعَةِ اَشیاء فَهُوَ مُؤمِنٌ … الاَیمانُ بِالرَّجْعَةِ.»⁽²⁾از این رو عده فراوانی از علمای شیعه، اعتقاد به رجعت را از ضروریات دین و یا مذهب دانسته‌اند.⁽³⁾عده اندکی نیز - که از ضروریات ندانسته‌اند - انکار آن را جایز نشمرده‌اند.البته افراد بسیار اندکی از شیعیان نیز رجعت را انکار کرده‌اند.⁽⁴⁾

 

پی نوشت ها و اسناد:

1-(من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 458.)

2-(وسائل الشیعة، ج 20، ص 240.)

3-(رسالة العقاید الجعفریه، ص 250؛ حق الیقین، مقصد نهم؛ الایقاظ من الهجعة، ص 67؛ مجمع البحرین، ج 2، ص 679.)

4-(تاریخ شیعه و فرقه‌های اسلام، ص 111.)

منبع:کتاب موعود نامه(فرهنگ الفبایی مهدویت)/مجتبی تونه ای

رجعت چیست و به چه معناست؟

بحث «رجعت» از مباحث مهم اعتقادی شیعه است که با فرهنگ مهدویّت نیز ارتباط تنگاتنگی دارد. واژه «رجعت» در کتاب‌های لغت به معنای «بازگشت» است؛ یعنی، برگشتن به جایی که پیش‌تر در آنجا بوده است.
(ر.ک: العین؛ مفردات الفاظ القرآن و …) معنای اصطلاحی «رجعت» عبارت است از:
«بازگشت دو گروه از مردگانِ مؤمنان محض و کافران محض - به همان صورت‌هایی که در گذشته بودند(1) - به دنیا تا پس از ظهور حضرت مهدی علیه السلام و قبل از قیامت(2) مؤمنان از برپایی حکومت جهانی عدل شاد گردند و کافران از ذلت و حقارت ستمگران متألم شوند.»
(3)
ناگفته نماند که برخی رجعت را به ظهور حضرت مهدی علیه السلام و بازگشت دولت آل محمد صلی الله علیه و آله تأویل کرده(4) و بازگشت خود ائمه علیهم السلام را با بدن‌های ظاهریشان منکر شده‌اند.
در رد این قول جهاتی ذکر شده است:
یکم:

روایات متواتر به بازگشت جسمانی ائمه علیهم السلام و رجعت کنندگان تصریح کرده است و قابل تأویل نیز نیست.

دوم:رجعت‌هایی که در امت‌های گذشته صورت گرفته و در روایات و آیات به آنها اشاره شده و شیعه آنها را نیز دلیل بر مدعای خود قرار داده است، به صورت بازگشت مردگان با همان جسم‌های گذشته ایشان بوده است.

---

 پی نوشت ها و اسناد:

1-(الاوائل الملاقات ، صفحه ی 77)

2-(الایقاظ من الهجعة، ص 29.)

3-(رسائل الشریف مرتضی، ج 1، ص 125؛ عقاید الامامیه، ص 294.)

4-(تاریخ ما بعدالظهور، ص 859.)

منبع : کتاب موعود نامه(فرهنگ الفبایی مهدویت)/مجتبی تونه ای

اوقات و حالات دعا برای حضرت

در آیات و روایات ، اوقات و حالات متعددی جهت دعا برای حضرت صاحب الزمان(عج)وارد شده است که از آن جمله است:بعد از هر نماز واجب ، بعد از هر دو رکعت نماز شب ، در قنوت نماز ها ، در حال سجده ، در حال سجده ی شکر ، هر صبح و شام ، آخرین ساعت از هر روز ، روز پنجشنبه ، شب و روز جمعه ، روز نوروز ، روز عرفه ، عید فطر ، عید قربان ، روز دحو‌الارض ، روز عاشورا ، شب و روز نیمه ی شعبان ، تمام ماه رمضان ، بعد از ذکر مصیبت سید الشهدا(ع) ، بعد از زیارت امام زمان(عج) ، پس از گریستن از ترس خداوند ، پس از تجدید هر نعمت و زوال هر محنت ، هنگام وارد شدن غم و اندوه ، در سختی ها و گرفتاری ها ، پس از نماز تسبیح(نماز جعفر بن ابی طالب) ، پیش از دعا برای خود و خانواده ، عید غدیر ، چهل روز مداومت به دعا برای فرج ، ماه محرم و...⁽¹⁾

مکیال المکارم ، جلد 2 ، صفحه 18(ترجمه سید مهدی حائری قزوینی)

فایده ی امام غایب

فایده ی امام عائب

وجود امام ، هدف اصلی نظام خلقت و رابطه میان عالم مادی و عالم ربوبی است.امام سجاد(ع) می فرماید:«ما امان اهل زمین هستیم ، چنان که ستارگان ؛ امان اهل آسمان اند.به واسطه ی ماست که آسمان به زمین فرود نمی آید...به واسطه ی ما باران رحمت حق ، نازل و برکات زمین خارج می شود.ما اگر روی زمین نبودیم ، زمین اهلش را فرو می برد»(1)بدیهی است که حضور و غیبت او در ترتّب این آثار تفاوتی ندارد.حضرت در ادامه می فرماید:«تا حال هیچ وقت ، زمین از حجت خالی نبوده است ، ولی آن حجت ، گاهی ظاهر و گاهی غایب است»راوی می گوید:گفتم:مردم چگونه از امام غایب بهره می برند ، فرمود:«همان گونه که از خورشید پشت ابر بهره می برند»(2).فایده ی دیگر این است که امامی که غایب است و قرار است در آینده ظهور کند ، انتظار می آفریند ، و انتظار مایه ی امیدواری است.امیدواری به آینده ای روشن ، چراغ راه و از بزرگ ترین اسباب موفقیت و پیشرفت است.این ویژگی ، مختص شیعه است که به انتظار اعتقاد دارد ، ولی در فرقه ها-به جهت عدم اعتقاد به چنین امری-احساس پوچی و یأس فراوان است.پس فوائد وجودی امام غائب ، پوشیده نیست ، بلکه او همانند آفتاب پشت ابر ، برای موجودات نافع و مفید است.برای آگاهی بیشتر به فایده ی وجودی امام ، به زیارت جامعه مراجعه کنید.

خورشید پشت ابر

حضرت مهدی(عج) را به خورشید پشت ابر تشبیه کرده اند و این مسأله بر می گردد به حدیثی از خود حضرت که می فرمایند:(چگونگی استفاده ی از من در غیبت ، مانند استفاده ی خورشید است هنگامی که ابر ها آن را می پوشانند.)(3)

صاحب ذوق در وجوه تشابه حضرت با خورشید پشت ابر ، چنین گفته اند:

1-همچنان که مردم انتظار بیرون آمدن خورشید از پشت ابر های تیره را می کشند تا بیشتر از آن بهره مند گردند ، در زمان غیبت نیز شیعیان و محبان حضرت همواره انتظار وجود مبارکش را دارند و هرگز ناامید نمی شوند.

2-هر کس با این همه آثار و معجزات و آیات و روایات ، باز هم منکر وجود مبارکش شود ، مانند کسی است که منکر وجود خورشید گردد ، هنگامی که در پشت ابر ها از دیدگان ، به ظاهر پنهان است ، گر چه آثار وجودش به جهانیان می رسد.

3-هر چند خورشید در پس ابر برای مدتی پنهان می گردد ، اما نور روشنی بخش خود را از جهانیان دریغ نمی کند و باز هم از پس ابر زمین و آسمان را روشن می کند ، امام(ع)نیز هر چند که در پس پرده ی غیبت قرار دارد ، اما نور ولایت آن حضرت بر همه ی عالمیان پرتوافکن است ، چه این که اگر نور آن امام نباشد ، بنا بر روایات معصومین(ع) زمین و اهل آن از بین می روند و اوست که امان اهل زمین است.البته حضرت در توقیع خود به اسحاق بن یعقوب می نویسد:«... و اما چگونگی انتفاعی که مردم در غیبت من از من می برند ، همچون انتفاع از خورشید است هنگامی که در پشت ابر ها پناهن شود...»(4)

---

 

پی نوشت ها و اسناد:

1:بحار الانوار ، جلد 52 ، صفحه ی 92.

2:بحار الانوار ، جلد 52 ، صفحه ی 92.

3:بحار الانوار ، جلد 53 ، صفحه ی 180.

4:کمال الدین ، جلد 2 ، صفحه ی 483/بحار الانوار ، جلد 53 ، صفحه ی 180.

منبع:کتاب موعود نامه(فرهنگ الفبایی مهدویت)/مجتبی تونه ای

 

دعای فرج بر لبانتان التماس ماست...

خسف ، قذف و مسخ ، سه نشان از آخرالزمان!

خَسف:

از نشانه های آخرالزمان و به معنای فرو رفتن در زمین و زیر آوار ماندن به وسیله ی زلزله ، سیل ، طوفان ، موشک ، بمباران و جز آن ها است.⁽¹⁾

در روایتی آمده است که سه خسف روی می دهد:یکی در مشرق ، دیگری در مغرب و سومی در جزیرة العرب⁽²⁾.

و نیز می خوانیم:خسفی در حله و بصره واقع می شود و مردمان بسیاری نیز کشته می شوند.⁽³⁾

خَسف بیداء:

خَسف به معنای فرو رفتن و پنهان شدن است⁽⁴⁾. و «بیداء» نام سرزمینی است که میان مکه و مدینه.ظاهرا منظور از «خسف بیدا» آن است که سفیانی با لشکری عظیم به قصد جنگ با مهدی(عج)عازم مکه می شود ، در میان مکه و مدینه در محلی که به سرزمین «بیداء»معروف است ، به گونه ی معجزه به امر خداوند در دل زمین فرو می روند⁽⁵⁾.این حادثه از نشانه های حتمی ظهور بیان شده است.

امیر مومنان ، علی بن ابی طالب می فرمایند:«مردی از خاندان من ، در سرزمین حرم قیام می کند ، چون خبر ظهور وی به سفیانی می رسد ، وی لشکری از سپاهیان خود را برای جنگ ، به سوی او می فرستند ، ولی سپاه مهدی(عج) آنان را شکست می دهد ، آن گاه خود سفیانی با لشکریان همراه ، به جنگ وی می روند و چون از سرزمین بیداء می گذرند ، در زمین فرو می روند و جز یک نفر ، که خبر آنان را می آورد ، همگی هلاک می شوند»⁽⁶⁾

گرچه حادثه ی «خسف» در منطقه ی «بیداء» و در مورد لشکر سفیانی واقع می شود ، ولی در برخی روایات ، غیر از خسف در بیداء ، از خسف در مشرق و خسف در مغرب نیز یاد شده است ، ⁽⁷⁾ و این نشانِ آن است که در سایر نقاط زمین نیز چنین حوادثی رخ می دهد و به امر خداوند ، بخشی از دشمنان مهدی(عج)بدین وسیله نابود می گردند⁽⁸⁾

قذف:

از نشانه های آخرالزمان و به معنای پرتاب چیزی از مکانی به مکانی اس(مانند:بمباران ، سنگباران ، موشک های زمین به زمین و امثال آن ها⁽⁹⁾)

در روایتی از رسول خدا(ص)می خوانیم:در آخر الزمان خسف ، قذف و مسخ واقع خواهد شد⁽¹⁰⁾ و نیز آمده است:در میان بنی اسرائیل هیپ حادثه ای رخ نداده است ، جز این که در میان امت من نیز نظیر آن روی خواهد داد حتی خسف ، قذف و مسخ.⁽¹¹⁾

مسخ:

مسخ به معنای دگرگونی سیرت و صورت چیزی به شکلی جز آن چه هست(مبدل شدن انسان دو پا به حیوان چهار پا)ومسخ یکی از نشانه های آخرالزمان ذکر شده است⁽¹²⁾.در حدیثی از پیامبر اکرم(ص)آمده است که از این امت نیز ، گروهی مسخ می شوند و به صورت های گوناگون در می آیند ، یکی از این گروه طبقه ی دانشمندان درباری است و دیگری لهو و لعب.⁽¹³⁾

پیامبر اسلام(ص) در حدیثی فرمودند:«قومی از این امت ، شب را در کنار سفره ی طعام و شراب و لهو و لعب سپری می کنند و بامدادان به صورت میمون و خوک در می آیند⁽¹⁴⁾.پیشوای ششم در تفسیر آیه ی شریفه««و لنذیقنهم من العذاب الادنی دون العذاب الاکبر»»⁽¹⁵⁾ پیش از عذاب بزرگ از عذاب کوچک به آن ها می چشانیم ، فرمود:«چه ذلت و خواری ای بالا تر از این که انسان در میان خانه و خانواده اش در کنار سفره باشد و ناگهان اهل خانه گریبان چاک کرده و ناله سر دهند.مردم بپرسند:چه شده!؟گفته شود:این فلانی است ، همین الان مسخ شد!ابوبصیر از آن حضرت پرسید:این فجایع پیش از قیام قائم(عج)روی می دهد یا بعد از قیام او؟فرمود:پیش از قیام او.⁽¹⁶⁾

در پاره ای از روایات ، سخن مسخ شدن بدعت گزاران به صورت میمون و خوک آمده است.⁽¹⁷⁾

---

پی نوشت ها و اسناد:

1:روزگار رهایی ، جلد 2 ، صفحه 854.

2:بحار الانوار ، جلد 51 ، صفحه ی 70/الزام الناصف ، صفحه ی 64.

3:محجة البیضاء ، جلد 4 ، صفحه ی 343/بحارالانوار ، جلد 52 ، صفحه ی 220.

4:لسان العرب ، جلد 9 ، صفحه ی 67.

5:غیبة نعمانی ، صفحه ی 252.

6:تاریخ غیبت کبری ، صفحه ی 521.

7:وافی ، جلد 2 ، صفحه ی 443/منتخب الاثر ، صفحه ی 442.

8:برترین فرهنگ مهدویت در مطبوعات ، صفحه ی 224.

9:روزگار رهایی ، جلد 2 ، صفحه ی 854.

10:نهج الفصاحه ، جلد 2 ، صفحه ی 272/ینابیع الموده ، جلد 3 ، صفحه 146.

11:بحار الانوار ، جلد 53 ، صفحه ی 131.

12:بحار الانوار ، جلد 53 ، صفجه ی 131.

13:الزام الناصب ، صفحه ی 185.

14:بشارة اسلام ، صفحه ی 176.

15:سوره ی سجده ، آیه ی 21.

16:غیبة نعمانی ، صفحه ی 143/بحار النوار ، جلد 52 ، صفحه ی 241/الزام الناصب ، صفحه ی 177.

17:الزام الناصب ، صفحه ی 185.

منبع : موعود نامه(فرهنگ الفبایی مهدویت)/مجتبی تونه ای

فواید دعا برای سلامتی امام زمان(عج)

یکی از وظایف منتظران ، دعا کردن برای سلامتی حضرت مهدی(عج)است.دعا کردن برای سلامتی حضرت آثار و برکات فراوانی دارد که عبارت اند از:

1:دعا نشان گر علاقه و محبت مسلمانان به ایشان است.اگر چه دوستی تمام ائمه معصومین(علیهم السلام) بخشی از ایمان و شرط قبولی اعمال است ، در عین حال دعا کردن در حق امام زمان(عج)موجب ازدیاد محبت آن حضرت در دل و در نتیجه موجب تقویت ایمان می گردد.

2:دعا اظهار تجدید عهد و پیمان با آن حضرت است و محتوای پیمان با آن حضرت را دین داری ، شریعت محوری و تصمیم قلبی بر اطاعت امر امام(ع) و یاری رساندن او با نثار جان و مال تشکیل می دهد.

تجدید بیعت با آن حضرت(ع)کاری است که بعد از هر نماز از نماز های پنج گانه یا در هر روز یا در هر جمعه انجام آن مستحب است.هر روز بعد از نماز صبح ، دعا هایی که مربوط به وجود مبارک امام عصر(عج) است خوانده شود ، بسیار مفید و موثر خواهد بود.دعای شریف«اللهم بلغ مولای صاحب الزمان صلوات الله علیه و عن جمیع المومنین...» و نیز «دعای عهد» شاهدی برای این سخن است.

3:دعا سبب زنده نگه داشتن یاد امام غایب در دل منتظران می گردد.یاد امام زمان(عج) توجه به ارزش های دین و اصول اخلاقی را در دل ها زنده می کند و غفلت از یاد امام ، یکی از دلایل عمده ی پژمردگی و سستی ارزش های انسانی در جوامع اسلامی است.

4:کسی که سلامتی امام زمانش برای مهم است ، مسلما آزردن آن حضرت برایش سخت است؛در نتیجه دعا برای سلامتی آن حضرت ، انسان را به انجام کار هایی وا می دارد که موجب خشنودی آن حضرت و در نتیجه سبب رسیدن به مقام رضوان الهی می شود.

5:دعا بسیار موثر است و موجب فرج آن حضرت و نیز فرج و گشایش در زندگی مومنان می شود.

6:دعا موجب قرب الهی است.امام مهدی(عج)در خصوص زیارت آل یس می فرمایند:«هرگاه خواستید به وسیله ی ما به خداوند و به ما توجه کنید ، این زیارت را که از جانب خداوند انشاء شده است را بخوانید»این زیارت که از جهات مختلف محتوایی عمیق دارد ، بسیار مورد تاکید و سفارش قرار گرفته است.این زیارت از ابتدا تا انتها ، دعا برای سلامتی ، تندرستی و بهروزی امام زمان(عج)است.

در دعای بعد از این زیارت نیز معانی بلندی نهفته است؛مانند:خدایا او(امام زمان(عج))را از شر هر متجاوز و سرکشی و از شر همه خلق خود پناه ده و او را از حوادث یومیه ، از پیش رو و از پشت سر و از طرف چپ ، حفظ کن و از این که به او آسیب و گزندی برسد ، جلوگیری کن و در خصوص او ، رسولت و خاندان رسولت را حفظ نما و به دست مبارکش عدل و داد را پدیدار نما!«اللهم اعذه به شر کل باغ و طاعر و من شر جمیع خلقک واحفظه من بین یدیه و من خلفه و عن یمینه و عن شماله و احرسه و امنعه من ان یوصل الیه بسوء واحفظ فیه رسول و آل رسولک و اظهر به العدل...»

نیز دعا کردن برای سلامتی و فرج آن حضرت ، اطاعت از امر خداوند و نیز اهل بیت پیامبر اکرم(ص)است؛«و هر که خدا و رسولش را اطاعت کند و هداترس و پرهیزکار باشد ، چنین کسی به فوز و سعادت خواهد رسید»(نور/52)

آخرین نکته این است که هر چند طبق وعده الهی حضرت زنده و باقی هستند ، تا زمانی که پرچم توحید و عدل را در همه جهان به اهتزاز درآورند ، ولی بالاخره بشر هستند و در معرض آفات جسمانی و بلاهای طبیعی و ممکن است مریض شوند و دچار کسالت گردند و از این نظر دعای ما برای سلامتی حضرت و حفظ ایشان از این آفات و حوادث ، بدون شک در سلامتی وجود آن عزیز عالم وجود و آخرین درّ صدف امامت و ولایت ، موثر و مفید است و بهترین ادعیه برای سلامتی حضرت ، دعای معروف «اللهم کن لولیک...»

انقلابیون آخرالزمان برگرد منجی جهان

انقلاب‌های مادی و الهی با وجود یارانی فداکار به پیروزی می‌رسند، یارانی که با شناخت کامل از رهبر و اهداف او، تا آخرین لحظه ثابت قدم و آماده هر گونه فداکاری باشند. انقلاب الهی و جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) نیز به یارانی نیاز دارد که ضمن آشنایی و اعتقاد به امام، تا آخرین لحظه، آماده رشادت و فداکاری باشند. در مسیر انقلاب جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) سه گروه - یاران خاص، لشکر ده هزار نفری و توده مردم - یاری‌گر امام خواهند بود.

---

بنا بر روایات، یاران خاص امام مهدی (علیه‌السلام) افرادی با ویژگی‌هایی الهی مانند: بینش عمیق نسبت به پروردگار و امام مهدی (علیه‌السلام)، افرادی مخلص، برخوردار از تأییدات الهی، شیران روز و زاهدان شب هستند.

البته یاری حضرت مختص به دوران ظهور و حکومت ایشان نمی‌شود، بلکه انقلاب عدل جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) مانند هر انقلاب دیگری، نیاز به یارانی زمینه‌ساز دارد، لذا با آراسته شدن به این ویژگی‌ها، می‌توان زمینه‌های ظهور و تشکیل حکومت عدل جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) را فراهم کرد.

ادامه نوشته